Secrets in the Bible

Het belangrijkste geheim

Dat een maatschappij die niet in harmonie leeft uiteindelijk gedoemd is om zichzelf te vernietigen is zeker de meest belangrijke les die de mensheid moet leren. Terwijl onze intellectuelen –wetenschappers, filosofen, politici , theologen– deze les negeren, erkent Genesis, het eerste boek van het Oude Testament, deze realiteit: 10 generaties na een einde gemaakt te hebben aan de harmonie (het paradijs), vernietigen onze voorouders zichzelf bijna volledig (de zondvloed). Na die catastrofe begon de evolutie van de mensheid weer helemaal opnieuw. De overlevenden gingen verder met hun leven zoals voorheen en het is omdat ze geen einde maakten aan hun conflicten dat we nu opnieuw op het punt staan onszelf te vernietigen.

Om onze zelfvernietiging te voorkomen moeten we een harmonieuze samenleving creeren. Doordat volgens Genesis onze voorouders een einde aan hun harmonieuze samenleving maakten door het eten van een verboden vrucht, is het zich afvragen waarom we conflicten hebben, hetzelfde als zich afvragen waar de verboden vrucht naar verwijst. Genesis kan ons daarom helpen onze zelfvernietiging te voorkomen.

Veel mensen aanzien de verboden vrucht als een metafoor. Ze hebben niet door dat het inderdaad verwijst naar een verandering in het dieet van de mensheid, omdat ze a) het feit negeren dat Adam en Eva vegetariërs waren vóór ze uit het paradijs verdreven werden, en b) zij de verboden vrucht associëren met een appel, en er niets mis is met het eten van die vrucht. Genesis zegt echter helemaal niet dat de verboden vrucht een appel is. Het is wanneer christelijke kunstenaars bijbelse verhalen beginnen voor te stellen dat de verboden vrucht als een appel wordt afgebeeld.

Om in harmonie te leven is het belangrijk te kunnen leren van onze ervaringen. Als we dat niet doen, maken we steeds weer dezelfde fouten. Harmonie vereist dus een goede waarneming van de werkelijkheid (dit stelt ons in staat om alle gevolgen te zien van onze acties, en zodoende van hoe we de wereld waarin we leven beïnvloeden), en wat tast onze waarneming van de werkelijkheid aan, indien niet drugs die ons onze aandacht doen concentreren op bepaalde aspecten, terwijl we anderen aspecten gaan negeren? Nu is er een boom, de aardbeiboom (Arbutus Unedo), die vruchten heeft die gisten terwijl ze nog aan de takken hangen, en zodoende dus alcohol bevatten. De verboden vrucht kan dus aanzien worden al een metafoor voor drugs.

De verboden vrucht heeft een kettingreactie veroorzaakt en daarom is het zo moeilijk om te doorgronden waar ze juist naar verwijst. Omwille van de verboden vrucht gingen mensen elkaar niet meer juist behandelen (drugs hebben als gevolg dat we meer belang gaan hechten aan wat we verlangen en minder belang aan hoe we dit bekomen). Dit wangedrag veroorzaakt traumas die vaak werden doorgegeven aan de volgende generatie. En aangezien ook traumas onze perceptie van de werkelijkheid aantasten, is het stoppen met drugs te nemen niet genoeg om de harmonie te herstellen. Om dit te bereiken moeten we rekening houden met alle veranderingen die plaatsgevonden hebben sinds de mensheid begon te 'klooien ' met drugs.